Loading...

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

ΤΡΟΠΟΙ ΣΚΟΠΕΥΣΗΣ


Τέσσερις μέθοδοι σκόπευσης για το κυνήγι.

1. Swing-Τhrough –Σάρωση από πίσω
Κατά την μέθοδο αυτή  τοποθετούμαστε πίσω από τον κινούμενο στόχο, κινούμαστε και φτάνουμε τον στόχο , τον προσπερνάμε και τραβάμε τη σκανδάλη χωρίς να σταματήσουμε  την κίνηση .

2. Point & Swing – ή Pull away - Eπάνω και μπροστά
Με τον τρόπο αυτό στρέφουμε το όπλο κατευθείαν πάνω στον στόχο , τον παρακολουθούμε για ελάχιστο διάστημα και στη συνέχεια επιταχύνουμε την κίνηση , προσπερνάμε τον στόχο και πυροβολούμε ενώ συνεχίζουμε την κίνηση και μετά τον πυροβολισμό.

3. Sustained Lead – Maintained Lead -Σταθερή παρακολούθηση μπροστά-σταθερή προσκόπευση.
Πρόκειται για μέθοδο που διαφέρει ριζικά απο τις δύο προηγούμενες . Εδώ βλέπουμε την προσκόπευση, και πρέπει να είμαστε σε θέση να την υπολογίζουμε ανάλογα με την απόσταση και την ταχύτητα.Με αυτή την μέθοδο σκοπεύουμε μπροστά από τον στόχο κινούμαστε κατά την πορεία του στόχου, πάντα προηγούμαστε και πυροβολούμε συνεχίζοντας την κίνηση και μετά τον πυροβολισμό. Υπάρχει και μια παραλλαγή της Maintained lead όπου πριν γίνει η επώμιση ο στόχος έχει ήδη μπεί στο στάδιο του εντοπισμού , γίνεται ο υπολογισμός της προσκόπευσης και παρακολούθησης με τη μύτη της κάννης όσο το κοντάκι βρίσκεται κάτω απο τη μασχάλη ή στο ύψος της ζώνης, και στη συνέχεια πάντα παρακολουθώνουτας ολοκληρώνεται η επώμιση και σύρεται η σκανδάλη. Φυσικά όλα αυτά γίνονται με μία κίνηση ομαλή και ψύχραιμη με φυσική ροή.

4. Point Shooting – Bολή μπροστά από τον στόχο.
Η τέταρτη μέθοδος είναι και η μέθοδος που απαιτεί την μεγαλύτερη ικανότητα και εμπειρία αφού χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις που ο χρόνος πιέζει αποφασιστικά.
Εδώ γρήγορα επωμίζουμε σκοπεύοντας το σημείο που υπολογίζουμε ότι θα περάσει ο στόχος και ρίχνουμε γρήγορα. Κάποιοι την κατατάσσουν ως υποπερίπτωση της Maintained Lead.

-Σε όλες τις μεθόδους η σκόπευση και η προήγηση γίνονται με το ένστικτο. Τις στιγμές αυτές δεν είμαστε σε θέση να μετράμε ταχύτητες, γωνίες και εκατοστά.
Εμπιστευόμαστε τη γρήγορη εκτίμηση του ματιού μας και την φυσική μας αίσθηση του χώρου και της απόστασης.
Υπάρχουν όμως και κάποια δεδομένα που δεν πρέπει να μας διαφεύγουν.
Η ταχύτητα του στόχου μπορεί να είναι 60-70χλμ/ώρα ενώ η ταχύτητα της βολής είναι 290-320μέτρα/δευτερόλεπτο. Με άλλα λόγια υπερέχουμε συντριπτικά έναντι του στόχου. Αρκεί να το εκμεταλλευτούμε σωστά.

-Η προσκόπευση (προήγηση) που θα εφαρμόσουμε στα 20μέτρα είναι 65-75 εκ. μπροστά από τον στόχο για ένα όπλο που κινείται στην ταχύτητα του κινούμενου στόχου.
Για θηράματα σε αποστάσεις άνω των 35 μέτρων , η προσκόπευση είναι μεγαλύτερη απο 2 μέτρα και πρέπει να υποθέτουμε ότι τα σκάγια μας έχουν χάσει  ταχύτητα.
Σε αποστάσεις πάνω από 40μ ίσως τα σκάγια μας να κάνουν ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο μέχρι να πλήξουν τον στόχο. Αυτό σημαίνει κάποια μέτρα προσκόπευση. Ίσως πάνω απο 3 μέτρα.

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Ο ΤΟΚΕΤΟΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ – ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ


Η εγκυμοσύνη του σκύλου διαρκεί 61 – 63 μέρες. Πρόωρος τοκετός κατά 1 ή 2 μέρες θεωρείται φυσιολογικός και δεν θα πρέπει να σας ανησυχήσει, δεδομένου φυσικά ότι η γενική υγεία του ζώου είναι καλή.
Καθώς η η στιγμή της γέννας πλησιάζει, ο σκύλος φτιάχνει μια φωλιά με ότι βρει διαθέσιμο. Είναι λοιπόν καλό να παρέχουμε στο σκύλο μας ένα άνετο καλαθάκι με πολλές εφημερίδες ή παλιά υφάσματα τις μέρες αυτές. Αν δεν υπάρχει κάτι διαθέσιμο, πιθανότατα θα αρχίσει να σκάβει το χαλί ή το πάτωμα! Όταν παρατηρήσετε τέτοιου είδους συμπεριφορά, έχετε υπόψην σας ότι ο τοκετός θα ακολουθήσει σε 2 με 3 μέρες.
Άλλα χαρακτηριστικά σημάδια που υποδηλώνουν ότι η γέννα θα επέλθει σύντομα, είναι η εμφανής αύξηση του μεγέθους των μαστών, λόγω της αύξησης του μητρικού γάλακτος και η πτώση της θερμοκρασίας του σώματος. Ένα εικοσιτετράωρο πριν τη γέννα, η θερμοκρασία πέφτει κατά 1 βαθμό Κελσίου περίπου. Καθώς η γέννα πλησιάζει, εκκρίσεις παρουσιάζονται στην κολπική περιοχή, οι οποίες στη συνέχεια αποκτούν πρασινωπό χρώμα. Αν οι εκκρίσεις είναι καφέ ή έχουν άσχημη μυρωδιά, επικοινωνήστε αμέσως με τον κτηνίατρό σας.



Όταν η γέννα αρχίσει, ο σκύλος φαίνεται σε πρώτο στάδιο να είναι πολύ ανήσυχος και νευρικός. Κατά το δεύτερο στάδιο, οι συσπάσεις αρχίζουν. Από τη στιγμή που αρχίζουν οι συσπάσεις και αν όλα πάνε φυσιολογικά, μέσα σε τρεις ώρες θα πρέπει να αρχίσει ο τοκετός. Αν δεν γεννηθεί κανένα κουταβάκι εντός 3 ωρών, επικοινωνήστε με τον κτηνίατρό σας. Πιθανότατα, ο σκύλος θα χρειαστεί τη βοήθεια του ειδικού για να φέρει σε πέρας τον τοκετό.
Το κουταβάκι μπορεί να γεννηθεί με τρεις τρόπους :
1. Πρώτα εμφανίζεται το κεφάλι και τα πόδια.
2. Πρώτα εμφανίζονται τα πισινά πόδια και η ουρά.
3. Πρώτα εμφανίζεται ο γλουτός του ζώου (καπούλι), με τα πισινά πόδια διπλωμένα κάτω από το κορμί. Στην περίπτωση αυτή, και να πρόκειται για μικρό σκύλο, είναι πιθανόν να υπάρξουν επιπλοκές. Συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας.
Είναι σημαντικό να είσαστε παρών κατά τη διάρκεια του τοκετού. Στην περίπτωση που υπάρξουν επιπλοκές, πρέπει να είσαστε σε θέση να τις αναγνωρίσετε και να τις χειριστείτε αν αυτό είναι δυνατόν. Τα παρακάτω είναι πιθανά ενδεχόμενα κατά τη διάρκεια του τοκετού ενός σκύλου και χρήσιμες συμβουλές για το πως να τις αντιμετωπίσετε :
Το κουταβάκι έχει βγει μέχρι τη μέση, ενώ το υπόλοιπο σώμα φαίνεται να είναι σφηνωμένο στον κόλπο της μητέρας
Με μια καθαρή πετσέτα τυλίξτε το κουταβάκι και τραβήξτε το σταθερά αλλά απαλά προς τα έξω, με κλίση ελαφρώς προς τα κάτω. Συνεχίστε μέχρι το κουταβάκι να γεννηθεί. Αν δεν μπορέσετε να το τραβήξετε, καλέστε αμέσως τον κτηνίατρό σας.
Η μητέρα δεν καθαρίζει το κουταβάκι μετά τη γέννα
Το κουταβάκι γεννιέται τυλιγμένο στην εμβρυική μεμβράνη. Αν η μητέρα δεν το καθαρίσει, κινδυνεύει να πεθάνει από ασφυξία. Βάλτε το κουταβάκι σε μια καθαρή πετσέτα και τραβήξτε τη μεμβράνη αμέσως. Αποτελείται από πολλά στρώματα. Συνεχίστε να την τραβάτε, μέχρι να μην καλύπτει πλέον το κουταβάκι. Έπειτα, η μεμβράνη θα συγκεντρωθεί γύρω από τον ομφάλιο λώρο. Σε καμία περίπτωση μην τραβήξετε τον ομφάλιο λώρο.
Σκουπίστε τα υγρά από τα ρουθούνια και το στόμα του κουταβιού και τρίψτε το σώμα του με ζωηρές κινήσεις για να αρχίσει να αναπνέει. Αν υπάρχει βλέννα μέσα στο στόμα και τη μύτη, καθαρίστε όση περισσότερη μπορείτε με το δάκτυλό σας.
Αν το κουταβάκι συνεχίζει να μην αναπνέει, τοποθετήστε το στην παλάμη του χεριού σας, πάνω σε μια καθαρή πετσέτα, βάλτε το κεφάλι του ανάμεσα στον αντίχειρα και τα δάκτυλά σας, κρατήστε το υπόλοιπο σώμα με το άλλο σας χέρι, σηκώστε το κουταβάκι ψηλά, μέχρι το ύψος του καφαλιού σας και κατεβάστε το σταθερά προς τα κάτω. Επαναλάβετε αρκετές φορές και τρίψτε το ξανά με την πετσέτα. Μόλις το κουταβάκι αρχίσει να κινείται και να κλαίει, σταματήστε.
Χρησιμοποιείστε κλωστή για να δέσετε τον ομφάλιο λώρο, 3 cm περίπου πάνω από την κοιλιά του κουταβιού και κόψτε τον υπόλοιπο ωμφάλιο λώρο και την εμβρυική μεμβράνη.
Αφήστε το κουταβάκι με τη μητέρα του. Θα αναλάβει αυτή τα υπόλοιπα. Αν φαίνεται απρόθυμη να το φροντίσει ή αν προκύψουν οποιεσδήποτε άλλες επιπλοκές, μεταφέρτε το στον κτηνίατρο το συντομότερο.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Ξύλινο ή συνθετικό κοντάκι...?

Ηταν η πρώτη φορά που ένας μεγάλος κατασκευαστής κυνηγετικών όπλων αποφάσιζε από την αρχή -από το στάδιο της σχεδίασης- να επιλέξει το συνθετικό ως το πρώτο, ίσως το μοναδικό, υλικό κοντακιού. Αραγε η επιλογή αυτή της Benelli σηματοδοτεί μια γενικότερη στροφή προς το συνθετικό κοντάκι;

Η παραδοσιακή συνταγή του «καλού όπλου» χρησιμοποιεί δύο υλικά: το ατσάλι και το ξύλο καρυδιάς. Η επιλογή της καρυδιάς δεν είναι τυχαία, ούτε έχει σχέση με τα γνωστά «νερά» με τα οποία η φύση προικίζει μερικά κομμάτια ξύλου. Η καρυδιά τυχαίνει να συνδυάζει καλύτερα από άλλα ξύλα τη σκληρότητα, την ευκολία στο δούλεμα, το βάρος και την ελαστικότητα που απαιτείται για ένα κοντάκι όπλου...

Σίγουρα υπήρχαν -και υπάρχουν- άλλα δέντρα που δίνουν παρόμοια χαρακτηριστικά: η κερασιά, η αγριοτριανταφυλλιά, ο σφένδαμος και μερικά άλλα δέντρα, χρησιμοποιούνται ακόμη για κυνηγετικά και σκοπευτικά όπλα. Ομως, η καρυδιά παραμένει ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς στα κοντάκια!

Aξίες...
Εκτός από τη χρηστικότητα είναι βέβαια και τα «νερά»: τα σχήματα δηλαδή που δημιουργούνται στο ξύλο από τη χημική σύνθεση του εδάφους, την ταλαιπωρία του δέντρου και το κλίμα. Λέγεται ότι όσο πιο δύσκολα επιβιώνει ένα δέντρο, τόσο πιο εντυπωσιακά νερά βγάζει το ξύλο του. Και όπως κάθε άλλο σπάνιο πράγμα στη φύση, τα νερά αποκτούν φανατικούς θιασώτες, που τα πληρώνουν αδρά...

Ενα κομμάτι σκέτη καρυδιά, χωρίς νερά, πωλείται προς 50 ευρώ. Ενα κομμάτι ομοίων διαστάσεων με νερά που ονομάζονται εκθεσιακής ποιότητας πιάνει τα 3.000 ευρώ! Η ειρωνεία είναι ότι λειτουργικά (από την άποψη της αντοχής, της σταθερότητας, ακόμη και του αισθητού κλωτσήματος), το... σκέτο ξύλο είναι το καλύτερο. Ομως, για την ομορφιά πολλοί έχουν θυσιάσει μεγαλύτερα πράγματα από την άνεσή τους και την αντοχή του όπλου τους! Το πρόβλημα με το ξύλο επικεντρώνεται στο ότι είναι φυσικό υλικό...

Ενα φυσικό υλικό πρέπει να σταθεροποιηθεί για να δουλευτεί και να αποδώσει ένα σταθερό και αδιάσταλτο αντικείμενο. Μπορεί τα έπιπλα του σπιτιού μας να τρίζουν όταν αλλάζει ο καιρός και απορροφούν ή εκπνέουν υγρασία, το κοντάκι όμως δεν επιτρέπεται να έχει παρόμοιες ανοχές με τον μπουφέ!

Το κοντάκι πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο σταθερό στις διαστάσεις του για να ταιριάζει σωστά σε μεταλλικά μέρη του όπλου και για να διατηρεί τα μέτρα του κατόχου του. Για να σταθεροποιηθεί τέλεια η καρυδιά χρειάζεται χρόνια αποθήκευσης σε κατάλληλο χώρο. Μόνο όταν το ξύλο πάψει να αλλάζει βάρος για έξι μήνες, μπορεί να θεωρηθεί σταθεροποιημένο!

Είναι προφανές ότι η αποθήκευση ξύλων για δέκα και περισσότερα χρόνια είναι δαπανηρή και επικίνδυνη υπόθεση. Πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος πυρκαγιάς, ή ακόμη ο κίνδυνος του απρόβλεπτου σκασίματος, όταν το κοντάκι έχει δουλευτεί στα μισά. Η μαζική παραγωγή όπλων δεν έχει καιρό για τέτοια προβλήματα, γι’ αυτό έχει αναπτύξει την τεχνητή ξήρανση που είναι μεν γρήγορη και φθηνή, αλλά δεν αποδίδει τα καλύτερα αισθητικά αποτελέσματα.

Διαφορές...

Το συνθετικό υλικό δεν αντιμετωπίζει τα προβλήματα του ξύλου. Επίσης το συνθετικό κοντάκι δεν είναι από ένα υλικό. Τα κοντάκια κατασκευάζονται από θερμοπλαστικά, από εποξικά υλικά ενισχυμένα με ίνες γυαλιού (φάιμπεργκλας), ανθρακονήματα και άλλα υλικά που εξελίσσονται σε καθημερινή σχεδόν βάση. Το πιο συχνό υλικό είναι το θερμοπλαστικό που κατασκευάζεται με καλούπια. Τα τεχνικά και οικονομικά πλεονεκτήματα είναι πολλά.

Το πλαστικό δεν αλλάζει διαστάσεις και δεν επηρεάζεται από τον καιρό γενικότερα. Επίσης το πλαστικό, όταν φτιαχτεί για έναν τύπο όπλου, εφαρμόζει χωρίς καμία πρόσθετη διαδικασία και δεν θέλει επεξεργασία από τεχνίτες. Ετσι η παραγωγή απλουστεύεται και επιταχύνεται. Είναι απλή υπόθεση να πατηθούν μερικά κουμπιά και να αρχίσει η παραγωγή όσων κοντακιών χρειάζονται, χωρίς προβλήματα αποθήκευσης και κινδύνους απώλειας...

Το πρόβλημα του συνθετικού είναι ότι δεν αλλάζει διαστάσεις τόσο εύκολα όσο το ξύλο. Ξεχνάμε το στράβωμα με ζεστό λάδι, καθώς και το ξύσιμο για να φύγει λίγο υλικό και να έλθει το κοντάκι στα μέτρα μας. Αυτό το πρόβλημα μάλλον αποφεύγεται με τα σύγχρονα κολάρα ρύθμισης του κοντακιού που τώρα βρίσκονται σε όλες σχεδόν τις καραμπίνες, παραμένει όμως για τα δίκαννα.

Ενα άλλο πρόβλημα που αναφέρουν μερικοί χρήστες είναι η αίσθηση του κλωτσήματος. Μερικοί βρίσκουν ότι το πλαστικό είναι πιο «απότομο» από το ξύλο. Κατατάσσω και τον εαυτό μου σε αυτή την ομάδα «υπερευαίσθητων», που βρίσκουν το πλαστικό... κάπως «ξύλινο». Το διαπίστωσα όταν έριξα με μια σειρά όμοιων μοντέλων, τα μισά με πλαστικό και τα άλλα μισά με ξύλινο κοντάκι.

Το άλλο θέμα είναι τα νερά. Το πλαστικό δεν έχει νερά, ενώ όσες απόπειρες έγιναν στο παρελθόν (Savage 24, Winchester 1200) να το στολίσουν με τεχνητά νερά, απέτυχαν παταγωδώς! Η τρέχουσα τακτική τείνει προς το σκούρο ματ χρώμα ή στο καμουφλάζ.

Θα κερδίσει λοιπόν το πλαστικό τη μάχη με την καρυδιά;


Η εμπειρία μετά από ένα ιδιαίτερα λασπώδες κυνήγι, δείχνει τον δρόμο. Ο φίλος μου ο Γιάννης είχε μια Beretta 1200 με συνθετικό κοντάκι. Μετά το κυνήγι πήγαμε στο κοντινό σπίτι ενός γνωστού του και έπλυνε το κοντάκι με το λάστιχο του κήπου. Σε ένα λεπτό το κοντάκι ήταν καινούργιο. Το δικό μου Browning με την ελληνική καρυδιά και τα δέκα χέρια λινέλαιο, ήθελε... μια μέρα δουλειά για να «συνέλθει». Ομως, ούτε ο Γιάννης ούτε ο γράφων θα άλλαζαν κοντάκια (μυαλά;).

Τι θα γίνει λοιπόν στο μέλλον;


Στην Αμερική έχει αρχίσει να διαφαίνεται μια τάση. Αρκετοί κυνηγοί έχουν δύο κοντάκια για τα όπλα τους. Ενα πλαστικό για σκληρά κυνήγια, όπως τα παπιά και το ορεινό κυνήγι, και ένα ξύλινο για τα πιο ήπια και... για τη βιτρίνα. Η ευκολία αλλαγής των κοντακιών σε ένα σύγχρονο όπλο, καθιστά την επιλογή ρεαλιστική. Ισως τελικά η εξέλιξη να μην είναι προς το ένα ή το άλλο, αλλά και προς τα δύο μαζί!

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;

Εφόσον υπάρχουν ακόμη κυνηγοί που επιμένουν στο ξύλο, θα έχουμε ξύλο. Είναι ενδιαφέρον πως οι σκοπευτές -μια αγορά δηλαδή που αυξάνει και που δεν έχει τις αγκυλώσεις των συντηρητικών κυνηγών- επιμένουν στο ξύλο. Οι σκοπευτές, ειδικά οι επαγγελματίες, δεν χαρίζουν κάστανα. Αν κάτι βοηθά στην αύξηση της επίδοσης, έστω και κατά ένα πιάτο, θα το υιοθετήσουν. Ομως, στην πλειονότητά τους οι σκοπευτές χρησιμοποιούν ξύλινα κοντάκια, έστω και αν δεν δείχνουν κάποια ροπή προς τα εντυπωσιακά νερά.



πηγη: www.ethnos.gr

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

ΚΡΟΤΟΦΟΒΙΑ


Είναι εκπληκτικό αν σκεφτεί κανείς πόσοι άνθρωποι θεωρούν ότι η καλύτερη μέθοδος να συνηθίσουν το σκύλο τους στον ήχο του πυροβολισμού είναι να πάρουν ένα μικρό κουτάβι και να ρίξουν με ένα όπλο δίπλα στο κεφάλι του για να δουν αν φοβάται! Η μέθοδος αυτή δεν είναι μόνο ανόητη, αλλά μπορεί και να δημιουργήσει πρόβλημα που δεν υπήρχε κανονικά, μέχρι που η μέθοδος αυτή το προκάλεσε. Ο ξαφνικός και αναπάντεχος δυνατός ήχος του πυροβολισμού από ένα κυνηγετικό όπλο που πέφτει πολύ κοντά στο κεφάλι του κουταβιού που δεν έχει ξανακούσει τίποτα τέτοιο, μπορεί στην πράξη να το ξετρελάνει από το φόβο και να το κάνει να αντιμετωπίζει το κάθε όπλο με φρίκη κάθε φορά που το βλέπει. Για να συνηθίσουμε λοιπόν το σκύλο στις τουφεκιές πρέπει να κάνουμε τα παρακάτω και μόνο.
Θα χρειαστείτε τη βοήθεια ενός φίλου που θα τον στείλετε γύρω στα 50 μέτρα πιο πέρα. Καθίστε δίπλα στο σκύλο, χαϊδεύοντας τον και μιλώντας του. Κάντε σήμα στο φίλο σας να ρίξει μια τουφεκιά. Παρακολουθείτε το σκύλο και ενθαρρύνετε τον. Ο σκύλος θα αντιδράσει προφανώς στον πυροβολισμό και θα στρέψε! το κεφάλι του προς την κατεύθυνση του. Κάντε σήμα στο φίλο σας να ρίξει άλλη μία ενώ ταυτόχρονα επαινείτε το σκύλο. Σιγά σιγά ο φίλος σας θα πρέπει να πλησιάζει καμιά εικοσαριά βήματα πιο κοντά πριν ξαναρίξει, αφού τον ειδοποιήσετε. Συνεχίστε μ' αυτόν τον τρόπο. Στο μεταξύ παρακολουθείτε το σκύλο προσεκτικά. Αν δείξει κάποια συμπτώματα φόβου, σταματήστε το μάθημα αμέσως κι ξαναρχίστε το μερικές μέρες αργότερα. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες σκύλων όσον αφορά την αντίδραση στις τουφεκιές. Σ' αυτούς που δεν τις προσέχουν καν και φτάνουν με τον καιρό να σημαίνουν το σήμα για το απορτάρισμα, ο' αυτούς που εκνευρίζονται από τον ήχο και χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να τον συνηθίσουν, ώστε στο μέλλον να μην έχουν τίποτα να φοβηθούν και σ" αυτούς που είναι δειλοί στα όπλα και των οποίων το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί.
Η δειλία στα όπλα είναι κληρονομική ιδιότητα και δεν πρέπει να τη μπερδεύουμε με τη νευρικότητα και την ταραχή που δείχνουν τα σκυλιά της δεύτερης κατηγορίας. Ένας δειλός σκύλος δε θα μπορέσει ποτέ να συνηθίσει στον ήχο της τουφεκιάς και μάλιστα σε λίγο θα αναγνωρίζει και το τουφέκι σαν την αιτία του κακού και μπορεί να τρέχει να κρυφτεί ακόμα και μόλις το βλέπει χωρίς να έχει πέσει κανένας πυροβολισμός. Ένας δειλός σκύλος ή θα κουλουριαστεί στα πόδια σας ή το πιθανότερο θα τρέξει μακριά σκούζοντας φοβισμένα με την ουρά στα σκέλια μέχρι το αυτοκίνητο ή και μέχρι το σπίτι, χωρίς να δίνει καμία σημασία στις φωνές σας.
Αν θέλετε κάτι περισσότερο από ένα σκύλο για το σπίτι, δεν έχει κανένα νόημα να κρατήσετε ένα δειλό σκυλί Γι" αυτό το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να το διαφημίσετε σαν σκέτο οικιακό σκυλί και να το δώσετε σε κάποιον άλλο χωρίς να του δώσετε μαζί και το πεντιγκρή του ή αν του το δώσετε σημειώστε κάπου σε μια γωνία το λόγο που το πουλήσατε για να μην δημιουργηθεί και στο μέλλον το ίδιο πρόβλημα από τους απογόνους του. Ένας καλός οδηγός για να δείτε πόσο μπορείτε να πουλήσετε ένα κουτάβι που δεν κάνει για κυνήγι αλλά που κατά τα άλλα είναι εξαιρετικό, είναι να ρωτήσετε την τρέχουσα τιμή για τα μικρά κουτάβια και να προσθέσετε και το κόστος των εμβολιασμών του. Η τιμή που πιάνετε έτσι είναι αρκετά καλή για σας και πολύ καλή για το νέο ιδιοκτήτη που θα αποκτήσει έτσι ένα σκύλο που η εκπαίδευση του θα έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Αυτό ταυτόχρονα χρυσώνει και λίγο το χάπι για σας μια και τουλάχιστον έχετε ξανά ένα κεφάλαιο για να ξαναρχίσετε.
Η δειλία και η νευρικότητα στα όπλα δεν πρέπει να μπερδεύονται. Ένας νευρικός σκύλος θα το ξεπεράσει. Μια από τις καλύτερες σκύλες μου, μάλιστα την πρώτη φορά που την έβαλα να ακούσει τουφεκιά ήταν εξαιρετικά δυστυχισμένη από την όλη υπόθεση. Αν λοιπόν ο σκύλος σας φανεί ταραγμένος, τρομαγμένος ή προσεκτικός μόλις δει το όπλο σας μην υποθέσετε ότι είναι και δειλός. Κάντε λίγη υπομονή και χρησιμοποιήστε το μυαλό σας πριν αποφανθείτε ότι δεν υπάρχει ελπίδα.

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Οι 10 ευχές ενός σκύλου!!

Διαβάστε τις 10 ευχές του σκύλου...
1.Κάθε στιγμή που με αφήνεις μόνο (ακόμη και για λίγο) είναι δύσκολη για
μένα. Σε παρακαλώ να το σκεφτείς αυτό πριν με υιοθετήσεις.
 

2.Μη με παραμελείς και μη με τιμωρείς πολύ σκληρά. Εσύ έχεις τη δουλειά
σου, τα χόμπι σου, τους φίλους σου - εγώ έχω μόνο εσένα.

3. Σε παρακαλώ να μου δίνεις αρκετό χρόνο για να καταλάβω τι περιμένεις από μένα.

4.Πριν με χτυπήσεις πάνω στο θυμό σου, παρακαλώ θυμήσου πως θα μου ήταν
εύκολο να σου δαγκώσω το χέρι - αλλά ποτέ δεν θα έκανα κάτι τέτοιο.

5.Σε παρακαλώ να μου μιλάς συχνά, γιατί ακόμη και αν δεν καταλαβαίνω
πάντα τι μου λες, γνωρίζω τη φωνή σου και τις αποχρώσεις της πολύ καλά.

6. Σε παρακαλώ να με αφήνεις που και που να τρέχω στην εξοχή είναι καλό και για σένα.

7.Σε παρακαλώ να είσαι γενναιόδωρος με το φαγητό μου. Έχει καλύτερη
γεύση όταν μου το προσφέρεις εσύ και είμαι πρόθυμος να δουλέψω σκληρά
γι' αυτό.

8.Εσύ και κανείς άλλος είσαι το αφεντικό μου. Σε παρακαλώ μη με
αναγκάζεις να υπακούω σε ξένους ή να τους αποδεικνύω την εξυπνάδα μου -
και μη με ταπεινώνεις μπροστά τους.



9.Σε παρακαλώ να θυμάσαι πως με τον καιρό εξελίσσομαι σε μία μοναδική
προσωπικότητα με τα δικά της χαρακτηριστικά, ελαττώματα και
συναισθήματα. Σε παρακαλώ να δεχτείς πως είναι τόσο σημαντικά για μένα,
όσο και τα δικά σου για σένα.

10. Σε παρακαλώ να με φροντίζεις όταν αρρωσταίνω και όταν γεράσω γιατί και εσύ μια μέρα θα γεράσεις.

Γιατί κυνηγαω???


Εάν ένας τρόπος ζωής συνδυάζει το τερπνό με το ωφέλιμο, την διασκέδαση με την άθληση αναντίρρητα αυτός είναι το κυνήγι .
Και όλα αυτά γιατί όταν ένας κυνηγός κυνηγάει κινείται μέσα στην ίδια την άγρια φύση και αυτομάτως μετατρέπεται σε ένα ζωντανό κομμάτι της που αντιλαμβάνεται, συμμετέχει , υφίσταται ότι συμβαίνει σ' αυτή γύρω του και όχι μόνο και το σπουδαιότερο μαθαίνει να την καταλαβαίνει !
Ο Ξενοφώντας για να αναζωπυρώσει τον πόθο των Αθηναίων για ζωή μετά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο έγραψε το κυνηγετικό του έργο !!
Ο Λυκούργος θέσπισε την άσκηση με το κυνήγι στους Σπαρτιάτες και σε καμία περίπτωση δεν επιτρεπόταν σε ένα νεαρό να πάρει μέρος σε τραπέζι αν δεν είχε σκοτώσει ένα κάπρο στο κυνήγι !
Ο Όμηρος απέδιδε ως προσόν προς έπαινο στους ήρωες του το κυνήγι και την αγάπη γι' αυτό « αίμων θήρης » !
Σήμερα το κυνήγι όπως και πολλές άλλες αξίες έχουν καταρρακωθεί η έστω γίνεται προσπάθεια να γίνει αυτό από κάποιους που έχουν κάνει σημαία τους το χρήμα την εξουσία και έναν κόσμο γυάλινο μα επικερδή για πολυεθνικές και λαούς χωρίς ταυτότητα και κουλτούρα …….
Εδώ θα προσπαθήσω να αναφέρω παλιά κυνηγετικά κείμενα με ιστορίες και όχι μόνο από τα παλιά βιβλία , περιοδικά που μπόρεσα να βρω . Ίσως μας βοηθήσει όλους να θυμηθούμε, να νοσταλγήσουμε την παλιά εποχή της αθωότητας όσο είναι δυνατόν σήμερα και για να θυμόμαστε γιατί η λήθη είναι η αρχή του τέλους ! 
απο:www.gpeppas.gr

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Η οργάνωση τηs φυσιγγιοθήκης!


Η... οργάνωση μιας φυσιγγιοθήκης πρέπει να απαντάει αποτελεσματικά και στο ενδεχόμενο η μέρα μας να εξελιχθεί σε ένα «μεικτό» κυνήγι...
Στο ξεκίνημα μιας κυνηγετικής εξόρμησης, υπάρχει συχνά ένας προβληματισμός και μία αμηχανία για το... πόσα και ποια φυσίγγια θα κουβαλήσουμε στο γιλέκο ή στη φυσιγγιοθήκη μας.

Είναι φορές μάλιστα που άλλοτε φλερτάρουμε με την «υπερβολή» κουβαλώντας δεκάδες φυσίγγια που καταπονούν το σώμα μας, και άλλοτε πέφτουμε σε ένα πέρασμα και... ξεμένουμε! Τα περισσότερα «λάθη» εκτίμησης με τα φυσίγγια γίνονται στα κυνήγια της μπεκάτσας από τη μια και της τσίχλας από την άλλη, ιδιαίτερα στο «περπατητό»...
Η... οργάνωση μιας φυσιγγιοθήκης πρέπει επίσης να απαντάει αποτελεσματικά και στο ενδεχόμενο η μέρα μας να εξελιχθεί σε ένα «μεικτό» κυνήγι ή σε απρόβλεπτες θηραματικές συναντήσεις, όπου κανείς δεν θα ήθελε να βρεθεί απροετοίμαστος... να αδράξει τις ευκαιρίες!
Ας δούμε λοιπόν τις υποθέσεις «εργασίας» που θα μπορούσαν να γίνουν...
Τσίχλες στο περπατητό...
Στο «περπατητό» της τσίχλας η φυσιγγιοθήκη πρέπει να είναι γεμάτη με ψιλά φυσίγγια, 8άρια, 9άρια ή και 10άρια ακόμη... Αν προβλέπεται μεγάλη και πολύωρη διαδρομή, μία φυσιγγιοθήκη πιθανόν να μη φτάνει! Στην περίπτωση αυτή μπορούμε να έχουμε διπλή φυσιγγιοθήκη ή και ένα σακουλάκι που περνιέται μπροστά στη ζώνη. Συνήθως παίρνει μέσα περίπου δύο κουτιά φυσίγγια (σύνολο 50). Στο «περπατητό» προτιμώ να φοράω τη ζώνη ανάποδα, δηλαδή το δέσιμο να είναι μπροστά, ενώ το σακουλάκι κρεμασμένο ανοιχτό από κάτω, ώστε να παίρνω γρήγορα τα φυσίγγια. Επιμένω να «δουλεύω» κυρίως το σακουλάκι, με τη φυσιγγιοθήκη να έχει τον ρόλο της «ρεζέρβας»... Και πάντα στο αριστερό μέρος της φυσιγγιοθήκης, τα δύο τελευταία φυσίγγια... είναι μονόβολα!
Στα μέρη μου είναι αρκετά συχνό το φαινόμενο, με τις τουφεκιές της «παγάνας» στις τσίχλας, να προγκάνε μέσα στον κουμαρόλογγο... και αγριογούρουνα. Φανταστείτε μια Κυριακή μέρα του Δεκέμβρη, να βρεθείτε αντιμέτωποι με ένα μονιά που σας κοιτάζει ξαφνιασμένος, και να έχετε μόνο 10άρια!
Με τη φυσιγγιοθήκη και το σακουλάκι που προτείνω, όλο το βάρος πέφτει απευθείας στη λεκάνη και τα πόδια. Σε αυτό το κυνήγι επίσης με τις πολλές τουφεκιές μπορεί να υπάρξει και ένας «συνδυασμός» φυσιγγιοθήκης και γιλέκου ή και τα τρία ταυτόχρονα μαζί (σακουλάκι, γιλέκο και φυσιγγιοθήκη.)
Το γιλέκο...
Με το γιλέκο μπορούμε να μεταφέρουμε στις τέσσερις θήκες (δύο δεξιά και δύο αριστερά) 50 περίπου φυσίγγια, ενώ δύο ακόμα κουτιά μπορούν να «αναπαύονται» στη σακούλα της πλάτης... Ωστόσο, μια τέτοια «διευθέτηση» προϋποθέτει και ένα μεγάλο βάρος, που καλείται να απορροφήσει ολόκληρο η σπονδυλική στήλη! Δεν είναι κάτι που το συνιστώ, ιδιαίτερα εγώ που με πρόβλημα σε δυο σπονδύλους αντιμετωπίζω το γιλέκο ως κάτι... απαγορευτικό για πολύωρη μεταφορά μεγάλης ποσότητας φυσιγγίων.
Προσωπικά μπορεί να το χρησιμοποιήσω στο καρτέρι της τσίχλας ή για να τοποθετήσω 4-5 το πολύ... σπέσιαλ φυσίγγια. Φτάνοντας στο καρτέρι, μπορούμε να κρεμάσουμε το γιλέκο μπροστά μας σε μία βολική θέση (σε ένα κλαρί), ώστε να παίρνουμε εύκολα τα φυσίγγια.
Η λύση που εγώ έχω επιλέξει, είναι σακουλάκι δετό στη μέση που παίρνει δύο κουτιά φυσίγγια... Βάζω και καμιά δεκαριά στην τσέπη και συμπληρώνω τον αριθμό 60. Το όριο κάρπωσης είναι 25 τσίχλες και αν λάβουμε υπόψη ότι οι επιτυχίες για ένα καλό τουφέκι είναι περίπου τρία φυσίγγια - μία τσίχλα, εκτιμώ πως έτσι λίγο-πολύ... είμαστε «καλυμμένοι».
H μπεκάτσα...
Στην μπεκάτσα, μια φυσιγγιοθήκη ή ένα γιλέκο με 10 -15 φυσίγγια καλύπτει όλα τα ενδεχόμενα... Το μεγάλο βάρος είναι απαγορευτικό και άχρηστο, γι΄ αυτό και προσωπικά προτιμώ το σακουλάκι (με δύο θήκες) στη ζώνη του παντελονιού... Αν κυνηγάω με δίκαννο κουβαλάω μαζί μου λιγότερα από 15 φυσίγγια, όμως στην μπροστά θήκη υπάρχουν πάντα δύο, τουλάχιστον, μονόβολα!
Το «κόλπο» είναι να ξέρεις από πριν πού είναι το φυσίγγι που θέλεις.
Στην πίσω θήκη βάζω το πολύ δέκα φυσίγγια διασποράς, μαζί με τρία - τέσσερα 6άρια ή 7άρια με μάλλινη τάπα. Τα φυσίγγια της μάλλινης τάπας μπορεί να χρειαστούν για δεύτερο φυσίγγι στην μπεκάτσα ή για φάσες και κάποιο παπί, αν κυνηγάτε όπως εγώ σε μέρη που όλα αυτά συνυπάρχουν.
Το απρόβλεπτο..
Στα εδάφη που κυνηγιέται η μπεκάτσα πρέπει να είναι κανείς ελαφρύς και ευκίνητος... Προτιμώ να μείνω μία φορά από φυσίγγια, παρά να κουβαλάω εκατό φορές άχρηστο βάρος.
Κάθε φορά βέβαια που ξεκινάει ένα κυνήγι, καιροφυλαχτεί και το απρόβλεπτο! Πάνω στο βουνό ή βαθιά στα ρουμάνια του δάσους, η μέρα μπορεί να σου επιφυλάξει από γερακότσιχλες και φάσες, μέχρι λαγό, αλεπού ή και αγριογούρουνο...
Η φυσιγγιοθήκη λοιπόν πρέπει να οργανωθεί με τέτοιον τρόπο, ώστε το κατάλληλο φυσίγγι ? «μπαλαντέρ» να έρχεται γρήγορα και εύκολα στο χέρι μας.
Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει από πριν να έχουμε τοποθετήσει τα φυσίγγια με τέτοιον τρόπο, ώστε οι κινήσεις να γίνονται αυτόματα, μηχανικά και χωρίς σκέψη! Ενα κόλπο που με βολεύει, ώστε πάντα το χέρι μου να πηγαίνει στην ομάδα φυσιγγίων που θέλω, είναι το «ανάποδο» δέσιμο της φυσιγγιοθήκης μπροστά στην κοιλιά μου...
Εκεί που είναι η αγκράφα δημιουργείται ένα κενό πέντε περίπου πόντων, που είναι και... το χώρισμα μεταξύ ψιλών και χοντρών φυσιγγίων. Στην μπεκάτσα, φοράω μερικές φορές μία φυσιγγιοθήκη με 20 θέσεις φυσιγγίων.
Ξεκινώντας από δεξιά, τοποθετώ τα ψιλά σκάγια διασποράς... Μετά, αφήνω δύο θέσεις κενές* και βάζω τρία - τέσσερα 6άρια με μάλλινη τάπα. Επειτα, αφήνω δύο θέσεις κενές και βάζω μονόβολα (έτσι τα μονόβολα είναι πάντα αριστερά της αγκράφας στις δύο πρώτες θέσεις). Τις κενές θέσεις τις αφήνω πάντα... κενές, για να ξεχωρίζω εύκολα με την αφή τα διαφορετικά φυσίγγια.
ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;
Η ιδανική ζώνη θερμοκρασίας για τα φυσίγγια και την πυρίτιδα είναι μεταξύ 10 και 25 βαθμών Κελσίου, δηλαδή θερμοκρασία ενός σπιτιού. Οι ακραίες θερμοκρασίες αλλοιώνουν την πυρίτιδα και τα υλικά του καψυλλίου και ενδέχεται να τα αδρανοποιήσουν.
Αποφεύγετε, λοιπόν, την αποθήκευση φυσιγγίων σε σημεία που υπερθερμαί-νονται, όπως είναι τα πατάρια και σημεία δίπλα στα σώματα θέρμανσης.
Μπάμπης Γκαβάς
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μπάμπης Γκαβάς
απο:www.ethnos.gr

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Γιλέκο και Αυχενικό Σύνδρομο


Του Δρ. Σίμου Ιωάννου
Γιλέκο και Αυχενικό ΣύνδρομοΧειρούργ. – Ορθοπεδικός - Αθλητίατρος

Το κυνηγετικό γιλέκο είναι ίσως το πιο χρήσιμο ένδυμα που φορούν οι κυνηγοί τα τελευταία χρόνια. Οι πλείστοι κατασκευαστές κυνηγετικών γιλέκων τις περισσότερες φορές ανταγωνίζονται στο να κατασκευάσουν γιλέκα με όσο το δυνατό περισσότερες θήκες.. Με αυτό τον τρόπο θεωρούν χρήσιμο οι κυνηγοί να μπορούν να μεταφέρουν στο γιλέκο τους φυσίγγια, παγούρια, φάρμακα για τον σκύλο, θηράματα, φαγητά, κινητά, αδιάβροχα και ένα σωρό άλλα πράγματα.
Σκεφτήκατε ποτέ όμως σε μία κυνηγετική εξόρμηση με μακρά πεζοπορία όλο αυτό το βάρος το οποίο τοποθετείτε στο γιλέκο πόση πίεση εξασκεί στην αυχενοθωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης?
Η πάθηση αυτή ονομάζεται cervicalqia ή αυχενικόσπονδυλικό σύνδρομο. Τα συμπτώματα αυτής της πάθησης είναι πόνος στην περιοχή του αυχένα και περιορισμός της κινητικότητας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Συνυπάρχουν συσπάσεις και πόνος εξωσπονδυλικών σχηματισμών κυρίως μυών, τενόντων και αρθρώσεων.
Μερικές φορές οι πόνοι γίνονται εντονότεροι και αντανακλώνται στον ώμο, στο βραχίονα, στο πήχη και στην άκρα χείρα, συνοδευόμενοι από αιμωδίες (μούδιασμα).
Η πρόκληση κεφαλαλγιών δεν είναι σπάνια και προκαλεί στο κυνηγό δυσφορία με αποτέλεσμα κακή συγκέντρωση και κατά συνέπεια φτωχά αποτελέσματα.
Πρόληψη:
Χρήση ελαφριών γιλέκων με πιο παχύ και μαλακό γιακά . Τοποθέτηση στο γιλέκο όσο το δυνατό πιο λίγων αντικειμένων, τοποθετημένα ισομετρικά.
Συνιστάται μερικές φορές η επίσκεψη πριν από την κυνηγετική εξόρμηση , την προηγούμενη μέρα σε ένα φυσιοθεραπευτή ή μασσέρ για χαλάρωση των αυχενικών μυών, ή των ραχιαίων μυων. Το πρωί πριν από την εξόρμηση καλό θα ήταν και η χρήση κάποιας αντιφλεγμονωδους κρέμας .
Θεραπεία:
Τοπικά ζεστά επιθέματα , μυοχαλαρωτικά αναλγητικά αντιφλεγμονώδη, χρήση αυχενικού μαλακού κολάρού, ξεκούραση, φυσιοθεραπεία.
Εύχομαι σε όλους καλά και προπάντων ασφαλισμένα κυνήγια.
Γιλέκο και Αυχενικό Σύνδρομο

Γιλέκο και Αυχενικό Σύνδρομο
apo:www.cyprushuntingmagazine.com